نصب هارد بر روي سيستم:
براي نصب يك يا چند هارد بر روي سيستم بايد مراحلي را طي نمائيم تا در نصب آن دچار مشكل نشده و به سادگي آنرا انجام داده و باعث آسيب رسيدن به هارد و سيستم نشويم بر روي يك سيستم با توجه به ست آپ آن حداكثر دو يا چهار هارد از يك نوع قابل نصب ميباشد سيستمهاي فعلي معمولاً از كنترلرهاي IDE و SCSI استفاده مينمايند در ست آپ هر سيستم براي تعريف پارامترهاي هارد جارز رو شده است كه اولي به نام : DISKC و يا DLSK1 و دومي به نام: DISKD و يا DISK2 الي آخر نامگذاري شده است هنگام نصب هاردهاي از نوع SCSI (اسكازي) ، نيازي به تعريف آنها در ست آپ سيستم نيست و بايد پارامترهاي آنرا در ست آپ خورها رد تعريف نمايي. معمولاً هنگام روشن شدن سيستم، ابتدا منوي ورود به ست آپ هاردهاي SCSI (اگر داشته باشيم) ظاهر شده و سپس منوي مربوط به ورود به ست آپ سيستم ظاهر ميشود بعد از اولين بار تعريف در ست آپ خو دست آپ هنگام بوت شدن سيستم، پارامترهاي خود را به سيستم معرفي مينمايد و در اصطلاح به اين نوع هاردهاي باهوش گفته ميشود و اما هاردهاي IDE و انواع ديگر را بايد در ست آپ سيستم تعريف نماييم.
كابل ارتباطي بين كنترلر هاردها (از نوع IDE) و مادربورد (يا كارت MI/O) داراي سه يا دو عدد كانكتور ميباشد (بحث بر روي كنترلر IDE است) كه 40 عدد سيم اين كابل بين سه كانكتور مشترك ميباشد اگر خواسته باشيم بر روي سيستم بيشتر از يك هارد از نوع IDE داشته باشيم و با توجه به مشترك بودن سيمها، بايد بر روي خود كنترلر هارد يكي را با اولويت بالاتر و ديگري را با اولويت پايينتر تعريف نماييم تا هر دو بتوانند به نوبت كار نمايند، تعيين اولويت هاردها توسط جامپرهاي موجود بر روي كنترلر انجام ميشود كه در ادامه آنرا بحث خواهيم كرد به هارد با اولويت اول، مستر (آقا) و به هارد با اولويت دوم برده اطلاق ميشود.
اگر بخواهيم بر روي يك سيستم دو عدد هارد IDE و SCSI نصب نماييم. تعريف هارد اسكازي در ست آپ سيستم هيچگونه ضرورتي نداشته و لازم نميباشد، همچنين نيازي به تعريف يكي به عنوان Master و ديگري به عنوان Slave نميباشد ولي بخواهيم دو عدد هارد IDE بر روي سيستم نصب نماييم بايد يكي را به عنوان مستر و ديگري را به عنوان اسليو تعريف نماييم. كه اين كار توسط ست كردن جامپرهاي موجود روي كنترلرها امكان پذير ميباشد لازم به توضيح است كه هارد اسكازي داراي كابل ارتباطي 60 يا 50 پين ميباشد و يك كنترلر اسكازي قادر است كه حداكثر 7 عدد هارد را به طور همزمان بر روي يك سيستم پشتيباني نمايد.
حال جهت نصب راحت هارد بر روي سيستم مراحلي را توضيح ميدهيم كه با رعايت آنها در هنگام نصب راحتتر و از درستي عمل بالاتري برخوردار خواهيم بود.
تعريف نوع هارد:
قبل از نصب هارد بر روي سيستم، بايد با ست كردن جامپرهاي آن، نوع آنرا (Slave يا Master) مشخص نماييم براي تعريف حالت يا مد عملكرد يك هارد هر هارد داراي جدولي از جامپرها ميباشد كه معمولاً بر روي خود هارد و يا دو دفترچه آن آورده ميشود كه هنگام كار با آن، داشتن دفترچه آن كمك زيادي به شما خواهد كرد.
نصب فيزيكي هارد:
هنگام نصب هارد يا هاردها در محل آن بايد به دو نكته توجه نمود كه عبارتاند از (1) انتخاب پيچهاي بلند باعث از بين بردن بورد و در نتيجه كنترلر خواهد شد و نهايتاً كار نخواهد كرد در نتيجه بايد از پيچهاي مخصوص هارد استفاده نمائيم. (2) هنگام نصب بايد دقت كرد كه هارد به صورت افقي يا عمودي قرار گيرد و نصب هارد با زواياي غير از اين باعث خراب كار كردن و بالا رفتن فرسودگي آن خواهد شد علاوه بر مطالب فوق بايد جهت نصب به سمتي باشد كه قسمت كانكتورها به طرف داخل سيستم باشد.
اتصال كابلها:
بعد از بستن هارد يا هاردها بر روي سيستم بايد كابلهاي آنها را وصل نماييم يكي از كابلها مربوط به برق ميباشد كه 12+ و 5+ و 0 ولت را شامل ميشود اين كابل در جهت عكس در سوكت مربوطه قرار نميگيرد.
بنابراين نگراني اشتباه بودن آنرا نداشته باشيد كابل ديگر مربوط به خط كنترل و اطلاعات ميباشد كه در كنترلرهاي IDE چهل پين ميباشد يك طرف كابل به سوكت مربوط به مادربورد و يا كارت MI/O و طرف ديگر آن به هارد يا هاردها وصل ميشود نحوة و محل اتصال سوكتها هيچگونه اولويتي را ايجاد نمينمايد. هنگام نصب كابلها بايد دقت نمود كه شماره يك سوكت مربوط به كنترلر IDE به پايه شماره يك مربوط به كارت وصل شود و اگر اشتباه وصل شود چراغ LED هارد هميشه روشن ميماند و هارد يا هاردها قابل خواندن نميباشد هاردهاي با كنترلر SCSI داراي كابل ارتباطي 64 پين ميباشند ولي كنترلرهاي ESDI و ST506 داراي دو عدد كابل جدا از هم براي خطوط كنترل و اطلاعات ميباشند. اگر كانكتور مربوط به اطلاعات و كنترل هارد درست در سوكت قرار نگرفته باشد سيستم روشن نخواهد شد.
تعريف پارامترهاي هارد يا هاردها در ست آپ:
قبل از بحث اين موضوع به طور خلاصه اصطلاح ست آپ را بررسي ميكنيم در كامپيوترهاي XT پيكربندي سيستم توسط جامپرها قابل تعريف ميباشد اما در كامپيوترهاي AT به خاطر راحتي عوض كردن پيكربندي سيستم و داشتن امكانات بيشتر، از حافظهاي به نام CMOSRAM استفاده ميشود برنامه اصلي در حافظه رام قرار دارد و مقادير پارامترها در حافظه CMOSRAM كه در زمان قطع برق توسط يك باطري به نام باتري بك آپ نگهداري ميشود اندازه حافظه فوق به تعداد پارامترها و امكانات برنامة موجود در رم بستگي دارد كه معمولاً 64 بايت ميباشد براي آوردن محتويات رم بر روي صفحه نمايش و عوض كردن پارامترهاي فوق به دو روش ميتوان عمل نمود در ست آپهاي قديمي، آوردن برنامه فوق توسط يك نرم افزار امكانپذير ميباشد براي اين كار بايد سيستم رابوت كرد و آنگاه برنامه فوق را اجرا نمود كه معمولاً به نام SERUP . EXE ميباشد در ستآپهاي جديد اين كار توسط يك يا چند كليد در زمان بوت شدن سيستم و يا بعد از آن امكانپذير ميباشد به عنوان مثال در ست آپ مربوط به شركت AMI بايد قبل از بوت شدن كليد DEL را بزنيم تا وارد برنامه ست آپ شويم.
بعد از نصب هارد يا هاردها بايد پارامترهاي آنرا (سيلندر، هد و سكتور) را درست آپ سيستم تعريف نماييم پارامترهاي فوق در برنامه ست آپ به صورت زير ميباشد.
Sector Precom Lzon Head Syl type
………… ………… ………… ………… ………… ………… disk C:
………… ………… ………… ………… ………… ………… disk D:
مشخصات يك هارد به TYPE هارد معروف ميباشد. در ست آپهاي قديمي. اندازة پارامترهاي فوق از قبل تعريف شده ميباشد و فقط بايد يك TYPE را كه هم اندازه پارامترهاي هارد يا هاردهاي ما باشد، انتخاب كنيم اما اگر يك TYPE هم اندازه پيدا نشد، بايد يك TYPE كه پارامترهاي آن كمتر از مقادير هارد و نزديك به آنها نيز باشد را انتخاب نماييم.
در ستآپهاي جديد علاوه بر TYPE هاي از پيش تعريف شده، يك تيپ براي استفاده كننده نيز وجود دارد كه استفاده كننده خود ميتواند پارامترهاي هارد را با مقادير مورد نظر در آن تعريف نمايد، استفاده كننده بايد پارامترهاي هارد را از روي بدنه هارد و يا دفترچه آن خوانده و در اين تيپ تعريف نمايد. معمولاً تيپهاي يكسان در ستآپهاي مختلف داراي پارامترهاي ثابت و يكسان نميباشند به عنوان مثال TYPE17 در ست آپ مربوط به شركت AMI به صورت زير ميباشد.
SECTOR PROM LZON HEAD CYL TYPE
17 ………… 977 5 977 17 disk C:
براي بدست آوردن ظرفيت كل هر TYPE كافيست كه از فرمول زير استفاده كنيم.
42 MB = 512 × 5 × 17 × 977 = 512 × (سكتور) × (تعداد هد) × (سيلندر) = Capacity (ظرفيت كل هارد)
در ستآپها دو پارامتر LZON و PCOM عبارتاند از:
LZON : محلي از هارد كه هنگام پارك شدن هارد، هد در آن قرار ميگيرد و از خراب شدن منطقه اطلاعات جلوگيري ميكند كه هاردهاي اتوپارك اين منطقه تعريف نميشود اين پارامتر براي هاردهايي كه به وسيله نرمافزار پارك ميشوند (هاردهاي قديمي) تعريف ميشود.
PCOM: به علت اينكه بايد در سكتورهاي داخلي و خارجي، اطلاعات يكسان ذخيره شود و فضاي سكتورهاي داخلي و خارجي كمتر ميباشد بايد از يك سكتور خاص به بعد، جريان اعمالي توسط هد بيشتر شود تا اطلاعات به خوبي ذخيره شوند كه اين سكتور در اين پارامتر مشخص ميشود البته در هاردهاي جديد به دليل مدرن بودن كنترلرهاي آن و استفاده از روشهاي مختلف در جهت بالا بودن ظرفيت و سرعت مقدار اين پارامتر تعريف نميشود.
در ست آپهاي جديد يك منوي جديد وجود دارد كه به وسيله آن به طور اتومات ميتوان تيپ هارد را تشخيص داد و نيازي به داشتن دفترچه نميباشد.
تقسيمبندي و آمادهسازي هارد:
پس از نصب هارد و تعريف صحيح آن در ست آپ بايد آنرا تقسيمبندي و آمادهسازي نماييم، براي انجام اين كار چند مرحله را بايد انجام دهيم كه عبارتاند از: فرمت سطح پائين و تقسيمبندي
فرمت سطح پائين:
براي آمادهسازي يك هارد بايد ابتدا آنرا فرمت سطح پائين نمائيم در فرمت سطح پائين، تعيين مقدار پارامتر اينترليو تأثير بسزائي در سرعت انتقال اطلاعات دارد اغلب هاردهايي كه به بازار ميآيند توسط كارخانه سازنده فرمت سطح پاييني ميشوند همچنين در فرمت سطح پايين آدرس سكتورها، سيلندرها تركها و غيره و در واقع سازمان ديسك تعريف ميشود قبلاً از فرمان DEBUG مربوط به DOS استفاده ميشد تا فرمت سطح پايين را انجام دهد ولي اكنون كارخانههاي سازنده هارد، نرم افزارهاي متفاوتي را جهت انجام اين كار به بازار دادهاند يكي از نرمافزارهايي كه براحتي ميتوان بوسيله آن هارد را فرمت سطح پايين نمود QAPLUS ميباشد اما در ستآپهاي جديد نيز يك منو، مربوط به فرمت سطح پايين وجود دارد و براحتي با آن ميتوان يك هارد را فرمت سطح پايين نمود.
تقسيمبندي:
بعد از فرمت سطح پائين، هنوز هارد توسط سيستم قادر به شناختن نميباشد براي شناختن هارد توسط باياس، بايد آنرا تقسيمبندي نمائيم. تقسيمبندي هارد دو دليل اساسي دارد كه عبارتند از: اولاً با تقسيمبندي حداقل دو قسمت يك هارد ميتوانيم همزمان دو سيستم عامل همانند UNIX و DOS را داشته باشيم و هنگام روشن شدن سيستم بدون هيچگونه تداخل از هر كدام كه بخواهيم سيستم رابوت نماييم، ثانياً با تقسيمبندي هارد ميتوانيم از هاردهاي با ظرفيت بالاتر استفاده كنيم و همچنين در هاردهاي با ظرفيت بالا از استهلاك هارد جلوگيري نماييم به عنوان مثال در كامپيوترهاي XT يك هارد ميتواند MB10 باشد بعضي از روايتهي داس ميتواند تا MB32 را پشتيباني نمايد در 3/3 DOS بزرگترين قسمت يك هارد ميتواند MB32 باشد كه به عنوان قسمت اوليه ساخته ميشود و ميتوانيم يك قسمت توسعه يافته را داشته باشيم كه ميتواند به 23 درايو منطقي (از حرف C: تا Z: ) تقسيم شود.
روايت داس چهار، هاردهاي با ظرفيت ماكزيمم 2 گيگابايت را پشتيباني مينمايد. در روايتهاي جديد داس ميتوان تا چندين گيگابايت را داشته باشيم كه عدم تقسيمبندي آن موجب پايين آوردن سرعت آن و افزايش استهلاك هارد ميشود دليل اين امر اين است كه سيستم بايد در يك فضاي بزرگ به دنبال يك فايل بگردد و موتور هارد و هد آن بيشتر جابجا ميشود در نتيجه طول عمر آن كاهش مييابد.
جهت تقسيمبندي يك يا چند هارد ميتوانيد از فرمان FDISK مربوط به داس و يا نرمافزارهاي كاربردي ديگر از قبيل ADM استفاده نماييد كه براي آشنايي بيشتر با آن ميتوانيد به مراجع و راهنماهاي سيستم عامل داس مراجع نماييد.
مادربوردها و درايوهاي جديد:
با آمدن درايوهاي جديد (فلاپي درايو و هارد درايو) به بازار پشتيباني از اين ابزارها در حافظة باياس كامپيوترها يا مادربوردها بايد تعريف شده باشد هر ابزاري با ويژگي متفاوت با حالت قبل اگر بخواهد از پارامترهاي جديد خود استفاده كند بايد پارامترها و ويژگيهاي جديد آن در برنامه باياس وجود داشته باشد در صورت عدم وجود پارامترهاي جديد در باياس، استفاده از ابزار يا حداقل آن پارامتر جديد امكانپذير نيست به عنوان مثال اگر هارد با ظرفيت 4/8 گيگابايت داشته باشيد ولي پارامترهاي مربوط به هارد فوق در باياس يا ستآپ قابل تعريف نباشد (هد LBA نداشته باشد) آنگاه استفاده از هارد فوق يا حداقل تمام فضاي هارد امكانپذير نيست.
فلاپي درايو:
از مطالب قبل به خاطر داريم كه هر عملي بخواهد در يك سيستم كامپيوتر انجام گيرد توسط برنامههاي موجود در حافظة رام يا باياس انجام ميشود حال اگر يك ابزار (مثلاً فلاپي درايو) از يك سيستم مدل پائينتر به مدل بالاتر بخواهد داراي پارامترها و ويژگيهاي جديد باشد بايد اين ويژگيها و پارامترها در حافظة باياس براي آن ابزار تعريف شده باشد و اگر نه آن ابزار قادر به پشتيباني از قابليتهاي جديد نخواهد بود فلاپي درايو يكي از ابزارهاي استاندارد يك كامپيوتر است كه تمام اعمال آن در حافظه باياس توسط وقفهها تعريف شده است براي هر نوع فلاپي درايو (360 يا 720 كيلوبايت، 2/1 يا 44/1 يا 88/2 مگابايت) يك تعداد ترك، سكتور و … داريد كه بايد در باياس آن درايو تعريف شده باشد در سيستمهاي جديد كه از فلاپي درايوهاي 88/2 مگابايت پشتيباني ميكنند بايد پارامترهاي آن در برنامة باياس وجود داشته باشد و گرنه قابل استفاده نيستند بنابراين در سيستمهاي قديمي كه در برنامة ستآپ حال 88/2 مگابايت قابل انتخاب نيست امكان نصب و استفاده از اينگونه درايوها وجود ندارد.
هاردديسكها:
هاردديسكها يكي ديگر از ابزارهاي سيستم است كه داراي پارامترها و ويژگيهاي مختلف جهت تعريف در برنامة ستآپ ميباشد در حالت معمولي (نرمال: NORMAL) در يك سيستم، هارد با ظرفيت حداكثر 540 مگابايت قابل نصب ميباشد حال اگر ظرفيت هارد افزايش پيدا كند (مثلاً هارد 4/8 گيگابايت) آنگاه به طور نرمال قابل نصب و تعريف نيستند براي قابليت نصب بودن هاردهاي با ظرفيت بالاتر از 540 مگابايت بر روي مادربوردها بايد پارامتر يا ويژگي (Logical Beck addressable) LBA در ستآپ يا برنامه باياس قابل انتخاب باشد بنابراين هاردهاي با ظرفيت بالاتر از 540 مگابايت بر روي مادربوردهايي قابل نصب و تعريف هستند كه مد LBA در آنها وجود داشته باشند بايد توجه داشت كه هاردهاي با ظرفيت حداكثر 44/8 در سيستم عامل 16 بيتي داس قابل تعريف، پارتيشنبندي و استفاده ميباشد و اگر ظرفيت هارد از 44/8 بيشتر باشد آنگاه بايد آن را با يك سيستم عامل 32 بيتي (مثلاً ويندوز 95 يا 98) پارتيشنبندي و استفاده كنيم.
در عمل بسياري از ويژگيها و پارامترهاي هاردها دچار دگرگوني و تغيير شدهاند به طوريكه صحبت كردن در مورد تكنيكها خواندن و نوشتن بر روي سطوح هارد و نحوة دستيابي به اطلاعات و بسياري ديگر از پارامترها نياز به بحث گسترده و طولاني دارند كه در حوصله اين پروژه نيست.
هر درايو فلاپي و يا به طور كلي هر دستگاه جانبي داراي مشخصات خاصي ميباشد كه از روي مشخصات آن ميتوان پي به مرغوبيت و يا عدم آن برد از پارامترهاي مهم يك فلاپي ميتوان به سرعت چرخش، ميزان ذخيره اطلاعات در اينچ، زمان دستيابي به اطلاعات بيشتر بوده و در نتيجه سرعت انتقال اطلاعات در سيستم سريعتر خواهد بود همانطور كه قبلاً اشاره كردم درايوها از روش MFM براي ذخيره كردن اطلاعات بر روي ديسكهاي مغناطيسي استفاده مينمايند اين روش نسبت به روشهاي ديگر از قبيل FM داراي مزيتهايي از قبيل ذخيرة بيشتر اطلاعات سرعت دستيابي سريعتر به اطلاعات و اطمينان از ذخيرة درست اطلاعات ميباشد يكي از پارامترهاي مهم اين جدول زمان نشست يك درايو ميباشد كه در زير آنرا به همراه چند پارامتر ديگر تعريف مينماييم و هر چند اين زمانها كمتر باشد درايو داراي بازدهي بيشتر و بهتر ميباشد.
زمان نشست: (setting time)
بعد از انتقال هد از يك نقطه به نقطه ديگر، داراي لرزش ميباشد مدت زماني كه سيستم بايد منتظر بماند تا اين لرزش از بين برود و آنگاه شروع به خواندن نمايد زمان نشست درايو گويند كه هر چه كمتر باشد بهتر است.
زمان دسترسي ترك به ترك: (Track to Track)
زماني كه طول ميكشد تا بازوي هد از يك ترك به ترك ديگر ديسك منتقل شود تا بتوانيم اطلاعات آن ترك را بخوانيم.
زمان شروع موتور:
بعد از صدور يك فرمان براي حركت موتورها، مدت زماني طول ميكشد كه موتور فرمان فوق را اجراء و حركت نمايد اين زمان را شروع موتور گويند كه هر چه كمتر باشد سرعت انتقال اطلاعات بيشتر خواهد بود.
براي نصب يك يا چند هارد بر روي سيستم بايد مراحلي را طي نمائيم تا در نصب آن دچار مشكل نشده و به سادگي آنرا انجام داده و باعث آسيب رسيدن به هارد و سيستم نشويم بر روي يك سيستم با توجه به ست آپ آن حداكثر دو يا چهار هارد از يك نوع قابل نصب ميباشد سيستمهاي فعلي معمولاً از كنترلرهاي IDE و SCSI استفاده مينمايند در ست آپ هر سيستم براي تعريف پارامترهاي هارد جارز رو شده است كه اولي به نام : DISKC و يا DLSK1 و دومي به نام: DISKD و يا DISK2 الي آخر نامگذاري شده است هنگام نصب هاردهاي از نوع SCSI (اسكازي) ، نيازي به تعريف آنها در ست آپ سيستم نيست و بايد پارامترهاي آنرا در ست آپ خورها رد تعريف نمايي. معمولاً هنگام روشن شدن سيستم، ابتدا منوي ورود به ست آپ هاردهاي SCSI (اگر داشته باشيم) ظاهر شده و سپس منوي مربوط به ورود به ست آپ سيستم ظاهر ميشود بعد از اولين بار تعريف در ست آپ خو دست آپ هنگام بوت شدن سيستم، پارامترهاي خود را به سيستم معرفي مينمايد و در اصطلاح به اين نوع هاردهاي باهوش گفته ميشود و اما هاردهاي IDE و انواع ديگر را بايد در ست آپ سيستم تعريف نماييم.
كابل ارتباطي بين كنترلر هاردها (از نوع IDE) و مادربورد (يا كارت MI/O) داراي سه يا دو عدد كانكتور ميباشد (بحث بر روي كنترلر IDE است) كه 40 عدد سيم اين كابل بين سه كانكتور مشترك ميباشد اگر خواسته باشيم بر روي سيستم بيشتر از يك هارد از نوع IDE داشته باشيم و با توجه به مشترك بودن سيمها، بايد بر روي خود كنترلر هارد يكي را با اولويت بالاتر و ديگري را با اولويت پايينتر تعريف نماييم تا هر دو بتوانند به نوبت كار نمايند، تعيين اولويت هاردها توسط جامپرهاي موجود بر روي كنترلر انجام ميشود كه در ادامه آنرا بحث خواهيم كرد به هارد با اولويت اول، مستر (آقا) و به هارد با اولويت دوم برده اطلاق ميشود.
اگر بخواهيم بر روي يك سيستم دو عدد هارد IDE و SCSI نصب نماييم. تعريف هارد اسكازي در ست آپ سيستم هيچگونه ضرورتي نداشته و لازم نميباشد، همچنين نيازي به تعريف يكي به عنوان Master و ديگري به عنوان Slave نميباشد ولي بخواهيم دو عدد هارد IDE بر روي سيستم نصب نماييم بايد يكي را به عنوان مستر و ديگري را به عنوان اسليو تعريف نماييم. كه اين كار توسط ست كردن جامپرهاي موجود روي كنترلرها امكان پذير ميباشد لازم به توضيح است كه هارد اسكازي داراي كابل ارتباطي 60 يا 50 پين ميباشد و يك كنترلر اسكازي قادر است كه حداكثر 7 عدد هارد را به طور همزمان بر روي يك سيستم پشتيباني نمايد.
حال جهت نصب راحت هارد بر روي سيستم مراحلي را توضيح ميدهيم كه با رعايت آنها در هنگام نصب راحتتر و از درستي عمل بالاتري برخوردار خواهيم بود.
تعريف نوع هارد:
قبل از نصب هارد بر روي سيستم، بايد با ست كردن جامپرهاي آن، نوع آنرا (Slave يا Master) مشخص نماييم براي تعريف حالت يا مد عملكرد يك هارد هر هارد داراي جدولي از جامپرها ميباشد كه معمولاً بر روي خود هارد و يا دو دفترچه آن آورده ميشود كه هنگام كار با آن، داشتن دفترچه آن كمك زيادي به شما خواهد كرد.
نصب فيزيكي هارد:
هنگام نصب هارد يا هاردها در محل آن بايد به دو نكته توجه نمود كه عبارتاند از (1) انتخاب پيچهاي بلند باعث از بين بردن بورد و در نتيجه كنترلر خواهد شد و نهايتاً كار نخواهد كرد در نتيجه بايد از پيچهاي مخصوص هارد استفاده نمائيم. (2) هنگام نصب بايد دقت كرد كه هارد به صورت افقي يا عمودي قرار گيرد و نصب هارد با زواياي غير از اين باعث خراب كار كردن و بالا رفتن فرسودگي آن خواهد شد علاوه بر مطالب فوق بايد جهت نصب به سمتي باشد كه قسمت كانكتورها به طرف داخل سيستم باشد.
اتصال كابلها:
بعد از بستن هارد يا هاردها بر روي سيستم بايد كابلهاي آنها را وصل نماييم يكي از كابلها مربوط به برق ميباشد كه 12+ و 5+ و 0 ولت را شامل ميشود اين كابل در جهت عكس در سوكت مربوطه قرار نميگيرد.
بنابراين نگراني اشتباه بودن آنرا نداشته باشيد كابل ديگر مربوط به خط كنترل و اطلاعات ميباشد كه در كنترلرهاي IDE چهل پين ميباشد يك طرف كابل به سوكت مربوط به مادربورد و يا كارت MI/O و طرف ديگر آن به هارد يا هاردها وصل ميشود نحوة و محل اتصال سوكتها هيچگونه اولويتي را ايجاد نمينمايد. هنگام نصب كابلها بايد دقت نمود كه شماره يك سوكت مربوط به كنترلر IDE به پايه شماره يك مربوط به كارت وصل شود و اگر اشتباه وصل شود چراغ LED هارد هميشه روشن ميماند و هارد يا هاردها قابل خواندن نميباشد هاردهاي با كنترلر SCSI داراي كابل ارتباطي 64 پين ميباشند ولي كنترلرهاي ESDI و ST506 داراي دو عدد كابل جدا از هم براي خطوط كنترل و اطلاعات ميباشند. اگر كانكتور مربوط به اطلاعات و كنترل هارد درست در سوكت قرار نگرفته باشد سيستم روشن نخواهد شد.
تعريف پارامترهاي هارد يا هاردها در ست آپ:
قبل از بحث اين موضوع به طور خلاصه اصطلاح ست آپ را بررسي ميكنيم در كامپيوترهاي XT پيكربندي سيستم توسط جامپرها قابل تعريف ميباشد اما در كامپيوترهاي AT به خاطر راحتي عوض كردن پيكربندي سيستم و داشتن امكانات بيشتر، از حافظهاي به نام CMOSRAM استفاده ميشود برنامه اصلي در حافظه رام قرار دارد و مقادير پارامترها در حافظه CMOSRAM كه در زمان قطع برق توسط يك باطري به نام باتري بك آپ نگهداري ميشود اندازه حافظه فوق به تعداد پارامترها و امكانات برنامة موجود در رم بستگي دارد كه معمولاً 64 بايت ميباشد براي آوردن محتويات رم بر روي صفحه نمايش و عوض كردن پارامترهاي فوق به دو روش ميتوان عمل نمود در ست آپهاي قديمي، آوردن برنامه فوق توسط يك نرم افزار امكانپذير ميباشد براي اين كار بايد سيستم رابوت كرد و آنگاه برنامه فوق را اجرا نمود كه معمولاً به نام SERUP . EXE ميباشد در ستآپهاي جديد اين كار توسط يك يا چند كليد در زمان بوت شدن سيستم و يا بعد از آن امكانپذير ميباشد به عنوان مثال در ست آپ مربوط به شركت AMI بايد قبل از بوت شدن كليد DEL را بزنيم تا وارد برنامه ست آپ شويم.
بعد از نصب هارد يا هاردها بايد پارامترهاي آنرا (سيلندر، هد و سكتور) را درست آپ سيستم تعريف نماييم پارامترهاي فوق در برنامه ست آپ به صورت زير ميباشد.
Sector Precom Lzon Head Syl type
………… ………… ………… ………… ………… ………… disk C:
………… ………… ………… ………… ………… ………… disk D:
مشخصات يك هارد به TYPE هارد معروف ميباشد. در ست آپهاي قديمي. اندازة پارامترهاي فوق از قبل تعريف شده ميباشد و فقط بايد يك TYPE را كه هم اندازه پارامترهاي هارد يا هاردهاي ما باشد، انتخاب كنيم اما اگر يك TYPE هم اندازه پيدا نشد، بايد يك TYPE كه پارامترهاي آن كمتر از مقادير هارد و نزديك به آنها نيز باشد را انتخاب نماييم.
در ستآپهاي جديد علاوه بر TYPE هاي از پيش تعريف شده، يك تيپ براي استفاده كننده نيز وجود دارد كه استفاده كننده خود ميتواند پارامترهاي هارد را با مقادير مورد نظر در آن تعريف نمايد، استفاده كننده بايد پارامترهاي هارد را از روي بدنه هارد و يا دفترچه آن خوانده و در اين تيپ تعريف نمايد. معمولاً تيپهاي يكسان در ستآپهاي مختلف داراي پارامترهاي ثابت و يكسان نميباشند به عنوان مثال TYPE17 در ست آپ مربوط به شركت AMI به صورت زير ميباشد.
SECTOR PROM LZON HEAD CYL TYPE
17 ………… 977 5 977 17 disk C:
براي بدست آوردن ظرفيت كل هر TYPE كافيست كه از فرمول زير استفاده كنيم.
42 MB = 512 × 5 × 17 × 977 = 512 × (سكتور) × (تعداد هد) × (سيلندر) = Capacity (ظرفيت كل هارد)
در ستآپها دو پارامتر LZON و PCOM عبارتاند از:
LZON : محلي از هارد كه هنگام پارك شدن هارد، هد در آن قرار ميگيرد و از خراب شدن منطقه اطلاعات جلوگيري ميكند كه هاردهاي اتوپارك اين منطقه تعريف نميشود اين پارامتر براي هاردهايي كه به وسيله نرمافزار پارك ميشوند (هاردهاي قديمي) تعريف ميشود.
PCOM: به علت اينكه بايد در سكتورهاي داخلي و خارجي، اطلاعات يكسان ذخيره شود و فضاي سكتورهاي داخلي و خارجي كمتر ميباشد بايد از يك سكتور خاص به بعد، جريان اعمالي توسط هد بيشتر شود تا اطلاعات به خوبي ذخيره شوند كه اين سكتور در اين پارامتر مشخص ميشود البته در هاردهاي جديد به دليل مدرن بودن كنترلرهاي آن و استفاده از روشهاي مختلف در جهت بالا بودن ظرفيت و سرعت مقدار اين پارامتر تعريف نميشود.
در ست آپهاي جديد يك منوي جديد وجود دارد كه به وسيله آن به طور اتومات ميتوان تيپ هارد را تشخيص داد و نيازي به داشتن دفترچه نميباشد.
تقسيمبندي و آمادهسازي هارد:
پس از نصب هارد و تعريف صحيح آن در ست آپ بايد آنرا تقسيمبندي و آمادهسازي نماييم، براي انجام اين كار چند مرحله را بايد انجام دهيم كه عبارتاند از: فرمت سطح پائين و تقسيمبندي
فرمت سطح پائين:
براي آمادهسازي يك هارد بايد ابتدا آنرا فرمت سطح پائين نمائيم در فرمت سطح پائين، تعيين مقدار پارامتر اينترليو تأثير بسزائي در سرعت انتقال اطلاعات دارد اغلب هاردهايي كه به بازار ميآيند توسط كارخانه سازنده فرمت سطح پاييني ميشوند همچنين در فرمت سطح پايين آدرس سكتورها، سيلندرها تركها و غيره و در واقع سازمان ديسك تعريف ميشود قبلاً از فرمان DEBUG مربوط به DOS استفاده ميشد تا فرمت سطح پايين را انجام دهد ولي اكنون كارخانههاي سازنده هارد، نرم افزارهاي متفاوتي را جهت انجام اين كار به بازار دادهاند يكي از نرمافزارهايي كه براحتي ميتوان بوسيله آن هارد را فرمت سطح پايين نمود QAPLUS ميباشد اما در ستآپهاي جديد نيز يك منو، مربوط به فرمت سطح پايين وجود دارد و براحتي با آن ميتوان يك هارد را فرمت سطح پايين نمود.
تقسيمبندي:
بعد از فرمت سطح پائين، هنوز هارد توسط سيستم قادر به شناختن نميباشد براي شناختن هارد توسط باياس، بايد آنرا تقسيمبندي نمائيم. تقسيمبندي هارد دو دليل اساسي دارد كه عبارتند از: اولاً با تقسيمبندي حداقل دو قسمت يك هارد ميتوانيم همزمان دو سيستم عامل همانند UNIX و DOS را داشته باشيم و هنگام روشن شدن سيستم بدون هيچگونه تداخل از هر كدام كه بخواهيم سيستم رابوت نماييم، ثانياً با تقسيمبندي هارد ميتوانيم از هاردهاي با ظرفيت بالاتر استفاده كنيم و همچنين در هاردهاي با ظرفيت بالا از استهلاك هارد جلوگيري نماييم به عنوان مثال در كامپيوترهاي XT يك هارد ميتواند MB10 باشد بعضي از روايتهي داس ميتواند تا MB32 را پشتيباني نمايد در 3/3 DOS بزرگترين قسمت يك هارد ميتواند MB32 باشد كه به عنوان قسمت اوليه ساخته ميشود و ميتوانيم يك قسمت توسعه يافته را داشته باشيم كه ميتواند به 23 درايو منطقي (از حرف C: تا Z: ) تقسيم شود.
روايت داس چهار، هاردهاي با ظرفيت ماكزيمم 2 گيگابايت را پشتيباني مينمايد. در روايتهاي جديد داس ميتوان تا چندين گيگابايت را داشته باشيم كه عدم تقسيمبندي آن موجب پايين آوردن سرعت آن و افزايش استهلاك هارد ميشود دليل اين امر اين است كه سيستم بايد در يك فضاي بزرگ به دنبال يك فايل بگردد و موتور هارد و هد آن بيشتر جابجا ميشود در نتيجه طول عمر آن كاهش مييابد.
جهت تقسيمبندي يك يا چند هارد ميتوانيد از فرمان FDISK مربوط به داس و يا نرمافزارهاي كاربردي ديگر از قبيل ADM استفاده نماييد كه براي آشنايي بيشتر با آن ميتوانيد به مراجع و راهنماهاي سيستم عامل داس مراجع نماييد.
مادربوردها و درايوهاي جديد:
با آمدن درايوهاي جديد (فلاپي درايو و هارد درايو) به بازار پشتيباني از اين ابزارها در حافظة باياس كامپيوترها يا مادربوردها بايد تعريف شده باشد هر ابزاري با ويژگي متفاوت با حالت قبل اگر بخواهد از پارامترهاي جديد خود استفاده كند بايد پارامترها و ويژگيهاي جديد آن در برنامه باياس وجود داشته باشد در صورت عدم وجود پارامترهاي جديد در باياس، استفاده از ابزار يا حداقل آن پارامتر جديد امكانپذير نيست به عنوان مثال اگر هارد با ظرفيت 4/8 گيگابايت داشته باشيد ولي پارامترهاي مربوط به هارد فوق در باياس يا ستآپ قابل تعريف نباشد (هد LBA نداشته باشد) آنگاه استفاده از هارد فوق يا حداقل تمام فضاي هارد امكانپذير نيست.
فلاپي درايو:
از مطالب قبل به خاطر داريم كه هر عملي بخواهد در يك سيستم كامپيوتر انجام گيرد توسط برنامههاي موجود در حافظة رام يا باياس انجام ميشود حال اگر يك ابزار (مثلاً فلاپي درايو) از يك سيستم مدل پائينتر به مدل بالاتر بخواهد داراي پارامترها و ويژگيهاي جديد باشد بايد اين ويژگيها و پارامترها در حافظة باياس براي آن ابزار تعريف شده باشد و اگر نه آن ابزار قادر به پشتيباني از قابليتهاي جديد نخواهد بود فلاپي درايو يكي از ابزارهاي استاندارد يك كامپيوتر است كه تمام اعمال آن در حافظه باياس توسط وقفهها تعريف شده است براي هر نوع فلاپي درايو (360 يا 720 كيلوبايت، 2/1 يا 44/1 يا 88/2 مگابايت) يك تعداد ترك، سكتور و … داريد كه بايد در باياس آن درايو تعريف شده باشد در سيستمهاي جديد كه از فلاپي درايوهاي 88/2 مگابايت پشتيباني ميكنند بايد پارامترهاي آن در برنامة باياس وجود داشته باشد و گرنه قابل استفاده نيستند بنابراين در سيستمهاي قديمي كه در برنامة ستآپ حال 88/2 مگابايت قابل انتخاب نيست امكان نصب و استفاده از اينگونه درايوها وجود ندارد.
هاردديسكها:
هاردديسكها يكي ديگر از ابزارهاي سيستم است كه داراي پارامترها و ويژگيهاي مختلف جهت تعريف در برنامة ستآپ ميباشد در حالت معمولي (نرمال: NORMAL) در يك سيستم، هارد با ظرفيت حداكثر 540 مگابايت قابل نصب ميباشد حال اگر ظرفيت هارد افزايش پيدا كند (مثلاً هارد 4/8 گيگابايت) آنگاه به طور نرمال قابل نصب و تعريف نيستند براي قابليت نصب بودن هاردهاي با ظرفيت بالاتر از 540 مگابايت بر روي مادربوردها بايد پارامتر يا ويژگي (Logical Beck addressable) LBA در ستآپ يا برنامه باياس قابل انتخاب باشد بنابراين هاردهاي با ظرفيت بالاتر از 540 مگابايت بر روي مادربوردهايي قابل نصب و تعريف هستند كه مد LBA در آنها وجود داشته باشند بايد توجه داشت كه هاردهاي با ظرفيت حداكثر 44/8 در سيستم عامل 16 بيتي داس قابل تعريف، پارتيشنبندي و استفاده ميباشد و اگر ظرفيت هارد از 44/8 بيشتر باشد آنگاه بايد آن را با يك سيستم عامل 32 بيتي (مثلاً ويندوز 95 يا 98) پارتيشنبندي و استفاده كنيم.
در عمل بسياري از ويژگيها و پارامترهاي هاردها دچار دگرگوني و تغيير شدهاند به طوريكه صحبت كردن در مورد تكنيكها خواندن و نوشتن بر روي سطوح هارد و نحوة دستيابي به اطلاعات و بسياري ديگر از پارامترها نياز به بحث گسترده و طولاني دارند كه در حوصله اين پروژه نيست.
هر درايو فلاپي و يا به طور كلي هر دستگاه جانبي داراي مشخصات خاصي ميباشد كه از روي مشخصات آن ميتوان پي به مرغوبيت و يا عدم آن برد از پارامترهاي مهم يك فلاپي ميتوان به سرعت چرخش، ميزان ذخيره اطلاعات در اينچ، زمان دستيابي به اطلاعات بيشتر بوده و در نتيجه سرعت انتقال اطلاعات در سيستم سريعتر خواهد بود همانطور كه قبلاً اشاره كردم درايوها از روش MFM براي ذخيره كردن اطلاعات بر روي ديسكهاي مغناطيسي استفاده مينمايند اين روش نسبت به روشهاي ديگر از قبيل FM داراي مزيتهايي از قبيل ذخيرة بيشتر اطلاعات سرعت دستيابي سريعتر به اطلاعات و اطمينان از ذخيرة درست اطلاعات ميباشد يكي از پارامترهاي مهم اين جدول زمان نشست يك درايو ميباشد كه در زير آنرا به همراه چند پارامتر ديگر تعريف مينماييم و هر چند اين زمانها كمتر باشد درايو داراي بازدهي بيشتر و بهتر ميباشد.
زمان نشست: (setting time)
بعد از انتقال هد از يك نقطه به نقطه ديگر، داراي لرزش ميباشد مدت زماني كه سيستم بايد منتظر بماند تا اين لرزش از بين برود و آنگاه شروع به خواندن نمايد زمان نشست درايو گويند كه هر چه كمتر باشد بهتر است.
زمان دسترسي ترك به ترك: (Track to Track)
زماني كه طول ميكشد تا بازوي هد از يك ترك به ترك ديگر ديسك منتقل شود تا بتوانيم اطلاعات آن ترك را بخوانيم.
زمان شروع موتور:
بعد از صدور يك فرمان براي حركت موتورها، مدت زماني طول ميكشد كه موتور فرمان فوق را اجراء و حركت نمايد اين زمان را شروع موتور گويند كه هر چه كمتر باشد سرعت انتقال اطلاعات بيشتر خواهد بود.
نوشته شده توسط علی کرمانیان در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 0:41 | لینک ثابت |
